home

Eind 2010 ben ik tijdelijk met mijn internetdagboek gestopt. Waarom?
               
Als ik het oude dagboek had vervolgd, waren er twee mogelijkheden. 
1. Ik bleef commentaar geven op de maatschappij: Bob is het er
    niet mee eens; Bob is boos; Bob doet nog één keer leuk; Bob 
    waarschuwt de wereld voor de laatste keer. Nee dus.  
 2. Ik had dit dagboek vervolgd, maar zonder commentaar op
    ons gezamenlijke gekkenhuis. Dat zou betekenen dat ik deed
    alsof ik het zelf niet zag. Ook niet dus.

 In discussies en demonstraties blijkt steeds weer dat mensen
die voor cultuur opkomen niet kunnen verwoorden waarom
cultuur voor iedereen van wezenlijk belang is.

De concrete wereld bestaat uit natuur en cultuur. 
We zijn voortgekomen uit de natuur. De schoonheid, in twee 
betekenissen, van de natuur is onze zorg. Duurzame niet
vervuilende energie behoort al lang tot de mogelijkheden.
Alles wat je om je heen ziet en wat geen natuur is, is door
de mens uitgedacht en gemaakt. Vervuiling en verrommeling
 is een vorm van armzalige cultuur. Wat zit er achter die arm-
zaligheid? Blind najagen van kortzichtig eigenbelang ten koste 
van anderen, waaronder het nageslacht, en van het milieu.
Hoe probeer je de armzaligheid te voorkomen? De beoefening
van kunst en wetenschap, zowel passief als actief, leidt tot 
verfijning van ervaring, tot rustige aandacht, begrip en waardering 
voor wat de ander te bieden heeft: schoonheid, maar ook nieuwe
wijzen van zien en ervaren.
Zorg voor milieu, beoefening van kunst en wetenschap worden
afgedaan als linkse hobby’s door hen die ten koste van alles en
iedereen, en dus ook zichzelf, eerst nog even hun armzalig
eigenbelang willen dienen. Kleuters die bij voorbaat bang zijn
dat ze iets afgepakt zal worden. Rancuneuze populisten.
Een volk dat verstoken blijft van de verfijning van ervaringen van
kunst en wetenschap wordt xenofoob, chagrijnig, veroordeelt
nieuwe ontwikkelingen als entartete Kunst, begrijpt niet dat
wetenschap geen kwestie is van alles weten, maar van het
geduldig elimineren van misvattingen. Zo een volk vervuilt.

Uit ons rechtse lexicon: Wat word ik er wijzer van? = hoeveel 
centjes levert het op?
                  
Het hele dagboek vanaf 2002 wordt bewaard en kan via 
info@bobrigter.com
 worden opgevraagd.

Het nieuwe dagboek (vanaf juli 2014) begint
weer onderaan. Meest recent dus bovenaan.

14, 15 mei 2016

Audities voor VREEMD, een Jazz Flirt aan Zee in het Theaterhuis van Martine
Zeeman. En fascinerende en moeilijke puzzel om een cast in elkaar te zetten
die klopt en onderling goed afgestemd is. De grootste uitdaging is het koppel
Jan Monster en Lodewijk Vleermans, de bassist en de saxofonist, die niet
alleen moeten kunnen overtuigen als uitstekende jazzmusici maar ook als
acteurs. Jawel, zoek ze maar eens. Maar waarschijnlijk zijn we daar dit
weekeinde in geslaagd.


13 mei 2016

Van 14:30 – 16:00 uur met Klein Bestek gespeeld in woonzorgcentrum
Jeroen in Noordwijk Binnen. Het Atrium was goed gevuld, er waren ook
gasten van buiten af en er werd gezellig thee gedronken. De ouderen
van nu hebben vroeger op schoolfeestjes ook op de muziek van Sinatra
en Nat King Cole gedanst. Ze zaten dan ook met plezier te luisteren.
De akoestiek daar is goed en mijn toonvoering van hoog tot laag gelukkig
weer op peil. Ook physiek ging het goed. Mooie middag dus.


30 apr 2016

In het Cultuurcafé geluisterd naar Stephany Krips voc, Cees Svenne p, Rob
Caspers b, Peter van Blanken drs. Leuk verzorgd programma. Mooi dat we
toch zo een toegankelijk podium in het dorp hebben in de sfeervolle ambiance
van boekhandel Van der Meer, Keuvel 1, Noordwijk Binnen. En Peter, de man
van de boekhandel, bleek goed te soleren op Take Five. Applaus.

16 apr 2016

Bibliotheek Wassenaar belde dat het programma Muziek, Zon en Zen wegens
tegenvallende kaartverkoop komt te vervallen. Jammer, maar that’s the way the
cookie crumbles. We hadden ons wel verheugd om weer eens met Sticky Wicket
(Han van der Rhee p, Bob Rigter ts, Doron Nagan b, Harry Steenvoorden drs) op
te treden. Maar dat komt wel weer. Bij voorbeeld in het Cultuur Café in Noordwijk
Binnen.

Om 13:30 uur in het Theaterhuis auditie bijgewoond voor een van de muzikanten-
rollen in VREEMD, een jazz flirt aan zee.

20:00 uur. Met Jasperina naar jazzclub Perdido in Hillegom. We waren als gasten
uitgenodigd en werden comfortabel geplaatst. Een hartelijk weerzien met de oude
bekenden van deze sympathieke jazz club, waar ik in het verleden verscheidene
malen heb gespeeld. Het werd een top concert in de hard bop traditie van o.a. het
Horace Silver Quintet. Line up: Ellister van der Molen trp, Simon Rigter ts, Bob
Wijnen pi, Johnny Daly b, Eric Ineke drs.
 

01 apr 2016

Presentatie van de nieuwe roman van Robert Haasnoot Het laatste vaarwel
(uitg. De Geus) in het Cultuur Café. Prima boek. Robert heeft lang zitten signeren.

Het boek gaat over een hervatte romance die ontstond in de oorlogshandelingen
van 1940 bij vliegveld Valkenburg.


30 mrt 2016

Vandaag in de middag een duo-optreden gedaan in het CultuurCafé annex
Boekhandel Van der Meer, de Keuvel 1, Noordwijk Binnen. Het is een prachtige
zaak geworden met een ruime bühne en een goede vleugel. Ook de akoestiek
van de zaak is uitstekend. Han van der Rhee speelde piano. Ik heb mijn eigen
geluid weer helemaal terug tot diep in het lage register. Het was een genot om
weer mooie stukken met Han te spelen. Dit was een probeersel om te kijken hoe
het ging. Nou, dat was duidelijjk. Dus we gaan het meer doen.

Morgenmiddag hebben we om 16:00 uur een “persmoment” in Hotel Huis ter Duin,
Noordwijk. De plannen voor de theater/muziekproductie van VREEMD, een Jazz
Flirt aan Zee.
worden aan de pers bekend gemaakt. Het stuk is gebaseerd op
mijn roman Vreemd, en wordt geproduceerd door Zeep aan Zee. Het script is
van Robert Haasnoot en Martine Zeeman, die ook de regie voor haar rekening
neemt. Ik zal bij het persmoment een stukje saxofoon spelen. Vreemd, een Jazz
Flirt aan Zee
zal eind september begin oktober acht maal worden uitgevoerd in
het kader van Noordwijk 150 jaar badplaats.

05 mrt 2016

Op 16 feb 2016 kwam Patrick Kicken bij mij langs voor een interview over mijn
boekje Zen Tijd. Het bleek dat hij e.e.a. in beeld en geluid ging opnemen. Het
interview van 107 minuten is nu integraal op internet geplaatst. Ik heb het
beluisterd en bekeken en ben er tevreden over. Het geeft mijn visie op veel
belangrijke verschijnselen in het leven weer. Op internet is het interview te
vinden op: Patrick Kicken non dualiteit interviews. Daar zie je een soort foto-
galerij en dan vind je mij wel (ietsje afgevallen). Ga het even rustig bekijken.
     NB. Toen Patrick contact met mij opnam wist hij niet dat er iets met mijn
gezondheid aan de hand was. Het wonderlijke is dat mijn zoon Simon een
geluidsopname van mij, die nooit was uitgebracht, eind september op internet
heeft gezet met een serie foto’s erbij om toch wat beeld te hebben. Dat deed
hij voordat ik ziek werd. Zie op internet: Bob Rigter As Time Goes By.
Hoewel het allemaal iets lijkt te hebben van een in memoriam, verschenen
beide opnamen dus geheel onafhankelijk van mijn gezondheidstoestand op
internet. Goed zo. Ik leef nog.

04 mrt 2016

Simon is nu in Djakarta voor twee concerten met het Jazz Orchestra of the
Concertgebouw. Maandag vliegt hij weer terug.

03 mrt 2016

’s Middags kwam een schoolmeisje langs met journalist Frans van Duijn in het
kader van gesprekken van jongeren met ouderen die de tweede wereldoorlog
hebben meegemaakt. Het is georganiseerd door de stichting Kunstklank. Foto-
graaf Richard van Egmond maakte foto’s. De hele collectie interviews wordt
gebundeld in een boekje, dat uitkomt rond begin mei.
Wat oorlog is, kan de jeugd dagelijks uitstekend op TV zien. Ik vind het belang-
rijker dat ze zich verdiepen in de perioden die voorafgaan aan oorlogen.
Onzekere tijden, crisis, angst over eigen bestaan, kortzichtig kuddegedrag,
discriminatie, uitsluiting van groeperingen aangejaagd door populisten en
volksmenners. In het interbellum wisten we nog niet wat er kwam, maar een
paar jaar later werden mensenladingen industrieel aangevoerd naar destructie-
bedrijven.
We kunnen wel herdenken, maar de vraag is of we iets hebben geleerd.


01 mrt 2016

Voortgangsbespreking over VREEMD. Een jazzflirt aan zee met Martine Zeeman.
Robert Haasnoot, die al eerder een filmscript van Vreemd had geschreven, werkt
met Martine samen. De cast moet nu geleidelijk aan worden ingevuld. Simon Rigter
en Michael Varekamp adviseren vanuit hun eigen disciplines. Het ontrolt zich.
Binnenkort ook een persmoment in Huis ter Duin.

28 feb 2016

Ik kwam een heel mooie en wijze tekst tegen. Ga op internet kijken naar:
Nelson Mandela Loslaten. Print het uit en overdenk het.

26 feb 2016

Dat was een lange zenderstilte, maar ik leef nog en ik ben er weer. Ik geef in het kort
weer wat in de tussentijd is gebeurd.
Begin oktober drukte een kankertumor mijn galleider dicht. Als er niets aan gedaan
was, zou ik eind oktober niet hebben gehaald. Met een ERCP ingreep (door keel,
slokdarm, maag) werd er een stent in mijn galleider geplaatst. Daarvan knapte ik
tijdelijk op. Tussen allerlei onderzoeken, scans, foto’s etc. heb ik daarna nog vijf gigs
van drie sets gespeeld. Natuurlijk, want het kon nog. Laatste optreden was 22 nov
in De Heeren van Noortwyck met Jaqui Martin en mijn kwartet..
Omdat mijn longen en lever schoon waren en mijn conditie goed voor een 81-jarige, 
werd mij de mogelijkheid geboden voor een Whipple operatie in het LUMC. Dat is
een zeer zware en risicovolle ingreep. (Kop alvleesklier met kanker tumor eruit –
twaalf-vingerige darm eruit – galblaas eruit – rest van alvleesklier vast gezet aan
nieuwe begin dunne darm – galleider vastgezet aan dunne darm – maag aangesloten
aan dunne darm.). Operatie was op 11 dec. Naar huis 18 dec. Heel knap wat twee
Whipple chirurgen en een vaatchirurg in drie en een half uur voor elkaar gekregen
hebben.
Mijn ingewanden hebben dus te maken met een nieuwe route. Dat heeft bepaalde
onaangename gevolgen. Mijn blaas bleek het ook zwaar gehad te hebben. Naar huis
met katheter, blaas en prostaatproblemen. Lastige en pijnlijke tijd.
Op 19 feb. prostaatoperatie in LUMC. 23 feb. thuis. En zie: Ik kan weer gewoon
plassen en heb geen slangetjes meer aan mijn lijf. Nu dus concentreren op dieet en
op gewicht (nu 72 kg). Later mogelijk wat chemo.

Of er ook nog wat leuks te melden is op het creatieve vlak? Jawel. Onder leiding
van Martine Zeeman komt er een muziek/theaterproductie van mijn roman Vreemd.
Er zijn zes uitvoeringen gepland in de nachtclub van Huis Ter Duin in Noordwijk, in
het kader van Noordwijk 150 jaar badplaats. Titel: VREEMD, een jazzflirt aan zee.
Verder gaat JAZZtv in de Boekenweek aandacht besteden aan mijn roman Jazz in
de Oostzee.
En vorige week dinsdag is door Patrick Kicken een interview met beeld
en geluid opgenomen in het kader van non-dualiteit, over mijn boekje ZEN TIJD.
Het interview van een uur en drie kwartier wordt op internet gezet. De link krijg ik
nog en die maak ik later wel bekend in dit dagboek.


20 sept 2015
Sunday Afternoon Jazz in De Heeren van Noortwyck, met Dick Vink p, Eric Heijnsdijk
b, Rob Engels drs en daarbij Simon en ik op ts. Leuke stukken zoals Tour de Force
van Dizzy, P-town van Al Cohn, Fenja en Very Saxily Yours van Dexter, Jordu van
Duke Jordan. Het werd een feestje. Simon was jarig. Dat hebben we maar even
niet vermeld, want dan krijg je weer Happy Birthday en eindeloze felicitaties en
dat leidt maar af. Wel interessant dat Simon voor hem een half leven terug in 1996
met mij in TrosSesjun speelde, waarvan de bekende cd Vijf op de Schaal van Rigter
Live in Sesjun
uitkwam, en dat ik voor mij een half leven terug in 1973 bij het laatste
concert van Ben Webster, op diens aandringen, een stuk op Ben’s saxofoon
speelde. Daarbij was Simon prenataal aanwezig. En hoor, wij stonden nu nog samen
te spelen! Simon speelde een heel mooie ballad Old Folks. En met Ben’s uitspraak
“No fool, no fun!” in gedachten, heb ik een paar stukken gezongen, waaronder het
hilarische Benny’s from Heaven. Simon werd geboren op 20 september 1973, de
dag dat Webster stierf.

17 sept 2015
Bij session in Burgerveen was het trio van pianist Jan Reinen (John Reyna) de
basis. Viktor de Boo slagwerk en Danny Ruitenburg bas. Danny is 20 en is
nu al een van de beste en meest swingende bassisten die ik heb meegemaakt.
Hij heeft zich net ingeschreven in Utrecht. Dat belooft nog wat.

5 sept 2015
Gister in Galerie P met de ritmesectie van de Burn Brigade uit Westfriesland.
Taeke Ettema b, Peter van Raamsdonk drs, Thomas Hans p. En daarbij Roos
Manshanden, Frank Stolwijk en ik op tenoren. Pierre en vriendinnen hadden
weer als vanouds voor heerlijk eten en drinken gezorgd. Prachtavond en voor
herhaling vatbaar.

4 sept 2015
Gisteravond mooie session gespeeld in Burgerveen met Jeen Rabs, Sven
Schuster en Viktor de Boo. Klonk prima  Ik speel nu weer op mijn Mark IV Selmer.
De Superbalanced van 1953 laat ik voorlopig in zijn foudraal.
Vanavond spelen we in 22/7. Wonderlijke maatsoort? Nee. Galerie Pi van Pierre
Jongeneel in Bergen Binnen.


23 feb 2015
Clark Terry (1920-2015): “The only way to keep going is to keep going”.
Na een
mooi en zeer gewaardeerd jazzleven overleden op 94-jarige leeftijd.

Jawel, the only way to keep going. Gister fijn gespeeld in Le Duc, Noordeinde,
Den Haag, met Simon, die een alt uitprobeerde, en met Ellister van der Molen
en Gary Kavanagh op trp, Bob Wijnen p, Dan Nicholas g, Johnny Daly b. Er is
daar iedere zondagavond een intieme session vanaf 19:30.

11 jan 2015
Sunday Afternoon Jazz in De Heeren van Noortwyck. Michael Varekamp als
gastsolist. Het was weer goed bezocht .Enthousiaste reacties. Volgende keer
op zondag 29 maart, met Tamara Hoekwater. Wordt zeker een mooie middag!


28 okt 2014
De meeste boodschappen die we in Noordwijk doen gaan op de fiets. Maar
voor benzine tanken hebben we toch de auto maar even genomen. Wat zo mooi is:
na het tanken is hij altijd precies vol. Dat kun je op de benzinemeter zien.

26 okt
Er was weer eens Sunday Afternoon Jazz in De Heeren van Noortwyck. Met
Machteld Cambridge en verder Erik Doelman p, Eric Heijnsdijk b, Rob Engels drs.
Veel enthousiaste luisteraars. Het liep vol. Er moesten tafels en stoelen bij gezet
worden. We hebben met veel plezier gespeeld. De sfeer van jaren terug was er weer.
“We want more!” Dat kwam in orde.
Volgende aflevering 11 januari. Dan met Michael Varekamp voc & trp en weer met
Han van der Rhee p. Zie Nieuws en Concerten op deze site.

17 okt
Theatervoorstelling MILES! gezien in de schouwburg van Amstelveen. Gesproken
woord, filmbeelden en de muziek van Miles live, uitgevoerd door Michael Varekamp
op trompet, een prachtige ingetogen zangeres Rosie en een aantal top musici . Een
uiterst origineel concept, tot in de kleinste details fantastisch geproduceerd. Een
geheel nieuwe theater ervaring. En Varekamp klinkt in deze productie als Miles zelf.
De komende maanden in theaters door het hele land. Zoek het op en ga ervan
genieten.

02 okt
Vandaag dus 80. Bij de oever van de Eemhaven in Amersfoort zag ik een reiziger
in brons. Hij had zijn plunjezak even naast zich neer gezet. In steen de tekst:
     VAN DE OVERKANT WEET IK HET NIET.  DEZE KANT WAS MOOI.

28 sept
Jasperina en ik hebben met vrienden en vriendinnen het leven gevierd aan het
strand bij De Koele Costa. Samen zijn we nu 150. Het was nog een late zomerdag.
Prachtig weer. En reken maar dat er muziek werd gemaakt! Dankbaar dat het
allemaal nog kan.

21 sept
Veel naar de zee gekeken deze maand.
Gistermiddag met Klein Bestek in De Bonte Kraai in Katwijk. Biologisch-vegetarisch
restaurantje aan het Andreasplein. Deze mensen weten nog wat kwaliteit van leven
is en waar het om gaat. Dat bepaalt de ambiance en selecteert een eigen publiek.
Daardoor was het heerlijk daar te spelen. Intieme sfeer, fijne akoestiek, echte
luisteraars. Alles kwam weer eens goed.
Voor saxofonisten: Rico Royal 2 op een nieuw Otto Link 7* mondstuk.
Vandaag geen krant meer.

26 aug
Mijn kleindochter van 5 vertelt mij waar het weer vandaan komt. Het komt
uit Den Haag. Daar werken veel mensen in een hoog gebouw. Die zetten de
wind aan. En ze laten de zon uit, zodat die overal naar toe kan. En ze vertellen
dan op de televisie wat voor weer het wordt.

24 aug
Ik zit om 5:30 uur aan de bar in Croupet du Moulin. Zo vroeg heb ik nog nooit
aan een bar gezeten. Misschien wel een paar keer zo laat, lang geleden. Het
bruidspaar komt de trap af en smeert een paar broodjes. De auto staat al voor.
Er komen nog een paar feestgangers met slaperige hoofden naar beneden.
Om 6:00 uur zwaaien we ze uit. Ik ga er maar weer even in.
Later op de dag rijden we naar huis. Lange rit. 300 km. Het is mooi weer. We
fietsen wat door Zaltbommel en kijken naar de Maas. Eten een salade in De
Waterpoort. En dan door.

22 aug
Mijn oudste kleindochter trouwt in Jalhay, België. Het bruidspaar is een mooi
stel mensen. Ik treed aan als ambtenaar van de burgerlijke stand. De zon breekt
door. Er staan zo’n veertig stoelen op een gladgeschoren gazon. Familie en
vrienden gaan zitten. Bruid en bruidegom komen bijeen onder een hoge boom
en worden feestelijk in de echt verbonden. Het zit wel goed tussen die twee.

18 aug
Brieven posten in de Van Limburg Stirumstraat. Er is niemand in Galerie Van
Haeften. Door naar de slager in de Kerkstraat. De zon schijnt en er valt een snel
regenbuitje als ik naar huis loop. Kippenkermis heette dat vroeger in Noord-Holland.
In de Voorstraat zijn de stoepen nat onder de Lindenbomen. Maar een eindje naast
iedere boom is er een droge plek. Er staat een stevige wind. Vandaar.

16 aug
 
Van vriend en bassist Marc Verschoor kreeg ik een mooi citaat aangereikt: 
 "Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always."
Het is een uitspraak van Ian Maclaren (1850-1907).


15 aug
Het liep tegen achten. We zaten op de bank voor Royal in de Voorstraat. Er viel een
mild regenbuitje, maar het scherm was uit. Danny vroeg of ik iets wilde drinken.
‘Doe maar een Jägermeistertje’, zei ik. Want daar was het wel een mooie avond voor.
Over een Jägermeistertje kun je lang doen. Terwijl een biertje toch veel groter is.
Waar het mij nou eigenlijk om ging in die muziek. ‘Om momenten van ego-loos
creëren’, zei ik. ‘0 % aandacht voor je zelf. 100% aandacht voor de muziek. En dat
bij alle muzikanten. Dat alles bij elkaar komt... ‘
We luisterden even naar het zachte ratelen van de regen op het scherm. Ik nipte
aan mijn Jägermeistertje. Danny dronk peinzend van zijn biertje.

10 aug
Wind en buien op het Lange Voorhout. Er was wel markt. Wij speelden binnen in
De Posthoorn met Machteld Cambridge and Friends. Ears in the audience. Het werd
een mooie middag. Machteld voc, Erik Doelman p, Anton Drukker b, Andy Portasse drs.
Machteld en Anton moesten midden in een set in verband met marktgebeuren hun
auto’s verplaatsen.
Duo intermezzo met Erik: You Don’t Know What Love Is (until you
know the meaning of the blues).
After hours, bij het inpakken, ook nog een stuk met
BenSchröder: Come Rain Or Come Shine.
Nieuw Otto Link 7* mondstuk bevalt goed. Beter dan Link 6 Florida of Drake Stubby.

7 aug
Session in Ruimzicht, Burgerveen. Altijd goed van sfeer en makkelijk parkeren.
Ruud de Vries elegant sessionleider. Veel goede muzikanten in diverse stijlen. Bv
ex Dutch Swing College blazers Bert de Kort trp, Frits Kaatee as, maar ook meer
in Brecker sfeer prachtige tenorist Mark Bouter. Met mijn goede vriend jazz cat Dick
Vink een fijne set gespeeld. Nieuw Otto Link 7* mondstuk dat ik via Simon heb
gekregen uitgeprobeerd.
Het was mooi weer. We stonden buiten. Aan de muur van Ruimzicht zit een kleine
koperen plaquette:

                             
OP  13  JULI  1993  IS  HIER
                         HELEMAAL NIETS GEBEURD


Ik vind deze mededeling erg mooi en geniet er dagelijks van. Het werd laat die nacht.


30 juli
“Ik wilde laten zien dat het leven leuker was dan het leek.”
Citaat uit In memoriam Max Teeuwisse op www.wieringernieuws.nl .
Dat deed Max met zijn unieke jazzpodium in Den Oever. Daarom wilde je bij Max
spelen en vis eten. Lees met dit citaat in gedachten ook nog maar even wat ik
schreef op 23 juli.

27 juli
Equinox met Marjory Barnes op De Grote Markt in Den Haag. Wereldklasse. Helaas
maar een setje van nauwelijks drie kwartier.

26 juli
Genieten van rust? Van los van alles? Van Noord-Hollands landschap? Van kwaliteit?
Zen and the Art of Quality: Het Genot van Grootschermer. Noordeinde 12. Koffie prima,
eigen gebak prima, terras aan het water. Fietsen over dijken en langs rietkragen via
Graft en De Rijp. En dan terug naar Het Genot. Heerlijke maaltijdsalade. Koffie en
genieten van de rust en het mooie uitzicht over land en water terwijl de avond valt.

23 juli
Een dag van nationale rouw. Djazztv heeft in verband daarmee vandaag alle
uitzendingen geschrapt. Zij hebben dus niet begrepen wat het wezen van de jazz is.
Jazz is ontstaan om leed te vertalen in een saamhorig gevoel van dit is de shit, maar
met onze muziek komen we er wel weer doorheen.
Ik herinner me dat de dag na 9/11 een orkest een optreden in Maaldrift had afgezegd
omdat het ongepast zou zijn om jazz te gaan spelen. Ik heb toen met een gelegenheids-
formatie van Jack Kraal gespeeld met musici die beter begrepen wat jazz is en wat jazz
doet. Jim Yarnell van de jazzafdeling van de Amerikaanse school in Wassenaar speelde
een paar stukken mee en heeft dat als ontroerende en waardevolle steun ervaren.
That‘s what jazz is for, man.
Tja, Djazztv zendt natuurlijk allerlei muziek uit die niet onder de noemer jazz valt. Vergelijk
het met de shit die Northsea”Jazz” tegenwoordig programmeert. Die feestmuziek past
inderdaad niet bij nationale rouw. Back to jazz dus, lieden! Schrap die troep en zend bij
nationale rouw mooie troostende jazzmuziek uit.

21 juli
“There, but for the grace of God, go I.”
John Bradford (1510-1555) zei dit toen hij een
man zag wegvoeren naar het schavot. We gaan maar even voorbij aan hoe ‘gracious’
die God dan was voor de man die ter dood werd gebracht. Bradfords woorden waren
in ieder geval een teken dat het inzicht begon te dagen dat een egocentrisch
wereldbeeld ook niet alles is. Hij realiseerde zich tenminste dat hij zelf het slachtoffer
had kunnen zijn.
Wij houden ons terecht bezig met de smart en de verontwaardiging over de dood van
de passagiers van het neergeschoten vliegtuig van Malaysian Airlines. Het is gruwelijk
en verschrikkelijk. Maar we hebben ons egocentrisme nog lang niet overwonnen.
Het dodental bij de Palestijnen in Gaza was vanmorgen weer met honderden gestegen.
Voornamelijk burgers. Veel vrouwen en kinderen. Wat doet dat met ons? Ach, wij wonen
nou eenmaal niet in Gaza. Wij worden niet dood gebombardeerd. Onze huizen gaan
niet in puin. Mensen die in Gaza leven zijn nou eenmaal een andere categorie dan
kosmopolitische vliegtuigpassagiers.
Hoe egocentrisch is ons wereldbeeld? Hoe erg is erg? En voor wie?
Bij Bradford begon het te dagen. Vijf eeuwen later zijn we niet veel verder.

20 juli
Een warme avond in Den Haag. Wat een zomer. Bij café Le Duc aan het Noordeinde staat
de buitendeur open. Binnen wordt jazzmuziek gespeeld. Bob Wijnen piano, Dan Nicholas
gitaar, Johnny Daly contrabas, Simon Rigter tenorsaxofoon. Later spelen Gary Kavanagh
trompet en ikzelf op tenorsaxofoon wat stukken mee.
She’s funny that way, Everything
happens to me, I hear a rhapsody.
En dan speelt ook de Braziliaanse flügelhornspeler
Rodolfo mee. En Michael Varekamp komt langs en Benny Schröder. Mooi wereldje van
integere muzikanten. En dat kan vredig bestaan in het grote gekkenhuis. 

14 juli
Feestje in Frankrijk over vrijheid, gelijkheid en broederschap. Zie het nieuws.

13 juli
In het programma Boeken met Wim Brands VPRO een gesprek met Joke Hermsen over
haar boek Kairos, een nieuwe bevlogenheid. Het boek heeft alles te maken met waarom
ik eind 2010 met dit dagboek ben gestopt. En ook met waarom ik me toch weer meld.
Cynisme komt aan het eind van een ontwikkeling. Als we even terug treden kan er ruimte
komen voor nieuwe creativiteit. Hermsen stelt tegenover sterfelijkheid liever geboortelijkheid.
Kopen dus dat boek.

10 juli
Warme avond aan de ringvaart bij de Westeinder. Jazz session in Ruimzicht.
We staan even buiten. Aan de oostelijke hemel weerlicht het. Binnen spelen
Pim van der Hurst ts, Vincent Mens p, Erik Albjerg b, Rob Stuut drs. Goed repertoire,
prima muziek, goed gespeeld. Daarna session met muzikanten uit Alkmaar. Toen er
al ingepakt werd, speelden Dick Vink p, en ik nog een paar ballads. Albjerg pakte
zijn bas weer en Rob Stuut speelde smaakvol gedeelde chorussen mee op mond-
harmonica. Kwetsbare, verstilde muziek waarin iedere noot er toe deed. Daar doe je
het voor. En dan een stille rit door de nacht.

6 juli
Vol terras bij De Posthoorn en gezelligheid van de markt op Lange Voorhout.
Binnen was De Posthoorn vrijwel leeg. Machteld keek naar de dreigende lucht en
besloot binnen te spelen. Twintig minuten later plensde het en De Posthoorn liep vol.
Het werd een mooie middag.

30 juni 2014
Andere computer. Ander programma. Maar ik kan mijn site weer op.
As Philip Harper said: “You can hide inside the music”. Dat doe ik graag.
Maar af en toe meld ik me wel. Zo sloot strandterras De Koele Costa
(afgang 21, Noordwijk) op 29 juni 2014 om 17:30 de keuken i.v.m.
N K lange baan schaatsen.