home

Eind 2010 ben ik met mijn internetdagboek gestopt. Waarom?
               
Als ik dit dagboek zou vervolgen, waren er twee mogelijkheden. 
1. Ik blijf commentaar geven op de maatschappij: Bob is het er
    niet mee eens; Bob is boos; Bob doet nog één keer leuk; Bob 
    waarschuwt voor de laatste keer. Nee dus.  
 2. Ik vervolg dit dagboek, maar geef geen commentaar meer op
    ons gezamenlijke gekkenhuis. Dat zou betekenen dat ik doe
    alsof ik het zelf niet zie. Ook niet dus.

 In discussies en demonstraties blijkt steeds weer dat mensen
 die voor cultuur opkomen niet kunnen verwoorden waarom
cultuur voor iedereen van wezenlijk belang is.

De concrete wereld bestaat uit natuur en cultuur. 
We zijn voortgekomen uit de natuur. De schoonheid, in twee 
betekenissen, van de natuur is onze zorg. Duurzame niet
vervuilende energie behoort al lang tot de mogelijkheden.
Alles wat je om je heen ziet en wat geen natuur is, is door
de mens uitgedacht en gemaakt. Vervuiling en verrommeling
 is een vorm van armzalige cultuur. Wat zit er achter die arm-
zaligheid? Blind najagen van kortzichtig eigenbelang ten koste 
van anderen, waaronder het nageslacht, en van het milieu.
Hoe probeer je de armzaligheid te voorkomen? De beoefening
van kunst en wetenschap, zowel passief als actief, leidt tot 
verfijning van ervaring, tot rustige aandacht, begrip en waardering 
voor wat de ander te bieden heeft: schoonheid, maar ook nieuwe
wijzen van zien en ervaren.
Zorg voor milieu, beoefening van kunst en wetenschap worden
afgedaan als linkse hobby’s door hen die ten koste van alles en
iedereen, en dus ook zichzelf, eerst nog even hun armzalig
eigenbelang willen dienen. Kleuters die bij voorbaat bang zijn
dat ze iets afgepakt zal worden. 
Een volk dat verstoken blijft van de verfijning van ervaringen van
kunst en wetenschap wordt xenofoob, chagrijnig, veroordeelt
nieuwe ontwikkelingen als entartete Kunst, begrijpt niet dat
wetenschap geen kwestie is van alles weten, maar van het
geduldig elimineren van misvattingen. Zo een volk vervuilt.

Uit ons rechtse lexicon: Wat word ik er wijzer van? = hoeveel 
centjes levert het op?
                  
Het hele dagboek vanaf 2002 wordt bewaard en kan via 
info@bobrigter.com
 worden opgevraagd.

Het nieuwe dagboek (vanaf juli 2014) begint weer onderaan. Meest recent dus bovenaan.

30 juli
“Ik wilde laten zien dat het leven leuker is dan het lijkt.”
Citaat uit In memoriam Max Teeuwisse op www.wieringernieuws.nl .
Dat deed Max met zijn unieke jazzpodium in Den Oever. Daarom wilde je bij Max
spelen en vis eten. Lees met dit citaat in gedachten ook nog maar even wat ik
schreef op 23 juli.

27 juli
Equinox met Marjory Barnes op De Grote Markt in Den Haag. Wereldklasse. Helaas
maar een setje van nauwelijks drie kwartier.

26 juli
Genieten van rust? Van los van alles? Van Noord-Hollands landschap? Van kwaliteit?
Zen and the Art of Quality: Het Genot van Grootschermer. Noordeinde 12. Koffie prima,
eigen gebak prima, terras aan het water. Fietsen over dijken en langs rietkragen via
Graft en De Rijp. En dan terug naar Het Genot. Heerlijke maaltijdsalade. Koffie en
genieten van de rust en het mooie uitzicht over land en water terwijl de avond valt.

23 juli
Vandaag een dag van nationale rouw. Djazztv heeft in verband daarmee vandaag
alle uitzendingen geschrapt. Zij hebben dus niet begrepen wat het wezen van de
jazz is. Jazz is ontstaan om leed te vertalen in een saamhorig gevoel van dit is de shit,
maar met onze muziek komen we er wel weer doorheen.
Ik herinner me dat de dag na 9/11 een orkest een optreden in Maaldrift had afgezegd
omdat het ongepast zou zijn om jazz te gaan spelen. Ik heb toen met een gelegenheids-
formatie gespeeld met musici die beter begrepen wat jazz is en wat jazz doet. Jim Yarnell
van de jazzafdeling van de Amerikaanse school in Wassenaar speelde een paar stukken
mee en heeft dat als ontroerende en waardevolle steun ervaren. That‘s what jazz is for,
man.
Tja, Djazztv zendt natuurlijk allerlei muziek uit die niet onder de noemer jazz valt. Vergelijk
het met de shit die Northsea”Jazz” tegenwoordig programmeert. Die feestmuziek past
inderdaad niet bij nationale rouw. Back to jazz dus, lieden! Schrap die troep en zend bij
nationale rouw mooie troostende jazzmuziek uit.

21 juli
“There, but for the grace of God, go I.”
John Bradford (1510-1555) zei dit toen hij een
man zag wegvoeren naar het schavot. We gaan maar even voorbij aan hoe ‘gracious’
die God dan was voor de man die ter dood werd gebracht. Bradfords woorden waren
in ieder geval een teken dat het inzicht begon te dagen dat een egocentrisch
wereldbeeld ook niet alles is. Hij realiseerde zich tenminste dat hij zelf het slachtoffer
had kunnen zijn.
Wij houden ons terecht bezig met de smart en de verontwaardiging over de dood van
de passagiers van het neergeschoten vliegtuig. Het is gruwelijk en verschrikkelijk.
Maar we hebben ons egocentrisme nog lang niet overwonnen.
Het dodental bij de Palestijnen in Gaza was vanmorgen 508, voornamelijk burgers,
vrouwen, kinderen. Wat doet dat met ons? Ach, wij wonen nou eenmaal niet in Gaza.
Wij worden niet dood gebombardeerd. Onze huizen gaan niet in puin. Mensen die in
Gaza leven zijn nou eenmaal een andere categorie dan cosmopolitische vliegtuig-
passagiers.
Hoe egocentrisch is ons wereldbeeld? Hoe erg is erg? Zijn we egocentrisch uit zelf-
bescherming?
Bij Bradford begon het te dagen. Vijf eeuwen later zijn we niet veel verder.

20 juli
Een warme avond in Den Haag. Wat een zomer. Bij café Le Duc aan het Noordeinde staat
de buitendeur open. Binnen wordt jazzmuziek gespeeld. Bob Wijnen piano, Dan Nicholas
gitaar, Johnny Daly contrabas, Simon Rigter tenorsaxofoon. Later spelen Gary Kavanagh
trompet en ikzelf op tenorsaxofoon wat stukken mee.
She’s funny that way, Everything
happens to me, I hear a rhapsody.
En dan speelt ook de Braziliaanse flügelhornspeler
Rodolfo mee. En Michael Varekamp komt langs en Benny Schröder. Mooi wereldje van
integere muzikanten. En dat kan vredig bestaan in het grote gekkenhuis. 

14 juli
Feestje in Frankrijk over vrijheid, gelijkheid en broederschap. Zie het nieuws.

13 juli
In het programma Boeken met Wim Brands VPRO een gesprek met Joke Hermsen over
haar boek Kairos, een nieuwe bevlogenheid. Het boek heeft alles te maken met waarom
ik eind 2010 met dit dagboek ben gestopt. En ook met waarom ik me toch weer meld.
Cynisme komt aan het eind van een ontwikkeling. Als we even terug treden kan er ruimte
komen voor nieuwe creativiteit. Hermsen stelt tegenover sterfelijkheid liever geboortelijkheid.
Kopen dus dat boek.

10 juli
Warme avond aan de ringvaart bij de Westeinder. Jazz session in Ruimzicht.
We staan even buiten.  Aan de oostelijke hemel weerlicht het. Binnen spelen
Pim van der Hurst ts, Vincent Mens p, Erik Albjerg b, Rob Stuut drs. Goed repertoire,
prima muziek, goed gespeeld. Daarna session met muzikanten uit Alkmaar. Toen er
al ingepakt werd, speelden Dick Vink p, en ik nog een paar ballads. Albjerg pakte
zijn bas weer en Rob Stuut speelde smaakvol gedeelde chorussen op mondharmonica.
Een avond met kwetsbare, verstilde muziek waarin iedere noot er toe deed. Daar doe je
het voor. En dan een stille rit door de nacht.

6 juli
Vol terras bij De Posthoorn en gezelligheid van de markt op Lange Voorhout.
Binnen was De Posthoorn vrijwel leeg. Machteld keek naar de dreigende lucht en
besloot binnen te spelen. Twintig minuten later plensde het en De Posthoorn liep vol.
Het werd een mooie middag.

30 juni 2014
Andere computer. Ander programma. Maar ik kan mijn site weer op.
As Philip Harper said: “You can hide inside the music”. Dat doe ik graag.
Maar af en toe meld ik me wel. Zo sloot strandterras De Koele Costa
(afgang 21, Noordwijk) op 29 juni 2014 om 17:30 de keuken i.v.m.
N K lange baan schaatsen.