home

Eind 2010 ben ik tijdelijk met mijn internetdagboek gestopt. Waarom?
               
Als ik het oude dagboek had vervolgd, waren er twee mogelijkheden. 
1. Ik bleef commentaar geven op de maatschappij: Bob is het er
    niet mee eens; Bob is boos; Bob doet nog één keer leuk; Bob 
    waarschuwt de wereld voor de laatste keer. Nee dus.  
 2. Ik had dit dagboek vervolgd, maar zonder commentaar op
    ons gezamenlijke gekkenhuis. Dat zou betekenen dat ik deed
    alsof ik het zelf niet zag. Ook niet dus.

 In discussies en demonstraties blijkt steeds weer dat mensen
die voor cultuur opkomen niet kunnen verwoorden waarom
cultuur voor iedereen van wezenlijk belang is.

De concrete wereld bestaat uit natuur en cultuur. 
We zijn voortgekomen uit de natuur. De schoonheid, in twee 
betekenissen, van de natuur is onze zorg. Duurzame niet
vervuilende energie behoort al lang tot de mogelijkheden.
Alles wat je om je heen ziet en wat geen natuur is, is door
de mens uitgedacht en gemaakt. Vervuiling en verrommeling
 is een vorm van armzalige cultuur. Wat zit er achter die arm-
zaligheid? Blind najagen van kortzichtig eigenbelang ten koste 
van anderen, waaronder het nageslacht, en van het milieu.
Hoe probeer je de armzaligheid te voorkomen? De beoefening
van kunst en wetenschap, zowel passief als actief, leidt tot 
verfijning van ervaring, tot rustige aandacht, begrip en waardering 
voor wat de ander te bieden heeft: schoonheid, maar ook nieuwe
wijzen van zien en ervaren.
Zorg voor milieu, beoefening van kunst en wetenschap worden
afgedaan als linkse hobby’s door hen die ten koste van alles en
iedereen, en dus ook zichzelf, eerst nog even hun armzalig
eigenbelang willen dienen. Kleuters die bij voorbaat bang zijn
dat ze iets afgepakt zal worden. Rancuneuze populisten.
Een volk dat verstoken blijft van de verfijning van ervaringen van
kunst en wetenschap wordt xenofoob, chagrijnig, veroordeelt
nieuwe ontwikkelingen als entartete Kunst, begrijpt niet dat
wetenschap geen kwestie is van alles weten, maar van het
geduldig elimineren van misvattingen. Zo een volk vervuilt.

Uit ons rechtse lexicon: Wat word ik er wijzer van? = hoeveel 
centjes levert het op?
                  
Het hele dagboek vanaf 2002 wordt bewaard en kan via 
info@bobrigter.com
 worden opgevraagd.

Het nieuwe dagboek (vanaf juli 2014) begint
weer onderaan. Meest recent dus bovenaan.


2, 3, 4, 16 sept 2016

Hele dagen bij de repetities voor VREEMD, een jazz flirt aan zee.
Martine heeft een manier van regisseren die veel gelijkenis vertoont met jazz
improvisatie. De verschillende mogelijkheden van scenes die worden uitgeprobeerd, ·
worden vaak voorafgegaan door behoorlijk diepgaande analyses en besprekingen
van de verschillende lagen van de oorspronkelijke tekst, d.w.z. de roman VREEMD.
Vergelijkbaar met hoe een jazzmuzikant een stuk van alle kanten leert kennen voordat
zijn vormgevoel hem de weg gaat wijzen naar mooie improvisaties.



28 aug 2016

Met kwartet bij een culinaire manifestatie in Noordwijk Binnen. Werd een top
optreden. Fantastische ritmesectie met Han van der Rhee aan de piano, Doron
Nagan contrabas, Henk Eijgendaal drums. Doron en Henk is een goed ingespeeld
tandem, en zoals Doron een ritmeschema speelde heb ik sinds ik met Roger Cooke

of James Long speelde zelden meer een bassist horen swingen. Een verademing na
26 aug. Van de weeromstuit ging ik zelf ook weer goed spelen. Geluidsman had ook
goed door wat de bedoeling was. Feestje dus.

26 aug 2016

 

Heerlijke dag bij Galerie Pi. We waren al in de middag in Bergen.
Jasperina heeft daar lekker rond gefietst. Ik kon bij Pi rustig acclimatiseren
We werden door lieve mensen aan alle kanten verzorgd. Lekker gegeten
en daarna concertje. Er was zo ‘n 40 man zittend publiek in de galerie. De
mensen vonden het prachtig, hoewel er in de begeleiding harmonisch wel
het een en ander mis ging. Maar goed. De vibes van de entourage waren
optimaal en wij waren erg gelukkig na een moeilijk jaar weer in Bergen te
zijn. Jasperina, even uit de mantelzorg, hoefde niets te doen, vermaakte
zich uitstekend en ik mag sowieso blij zijn dat ik er weer een dag op uit kon
om op een geliefde plek te gaan spelen.


15 aug 2016

Filmopnamen In Hotel Huis ter Duin in verband met VREEMD, een jazz flirt
aan zee.
Lekker zonnetje erop. Vakmensen aan het werk.

7 aug 2016

Zomers optreden met Machteld Cambridge & Company op het zonnige
terras van De Posthoorn, Lange Voorhout, Den Haag. Roefie, still going
strong, kwam nog luisteren.

5 aug 2016

Met Klein Bestek bij barbecue voor mantelzorgers in Voorhout. Mooie
middag. Enthousiaste mensen. Er werd zelfs gedanst en nog soepel ook.

30 juli 2016

Met Klein Bestek in woonzorgcentrum Hoogwaak in Noordwijk aan Zee gespeeld.
Een paar bewoners van aanleunwoningen waren er speciaal voor gekomen. Maar
opmerkelijk was toch het verschil met woonzorgcentrum Jeroen in Noordwijk
Binnen (zie 13 mei hieronder). Daar werd enthousiast geluisterd en gereageerd.

26 juli 2016

Jasperina trof op facebook de volgende subtiel geregistreerde tekst over
ons optreden in De Regentenkamer op 22 juli..

 

'Everything happens to me'…. Na een aantal nummers gespeeld te hebben
kondigt de witharige saxofonist Bob Rigter met enig cynisme in zijn stem dit
volgende nummer aan. Je ziet hem eventjes stilstaan en nadenken alvorens
hij met een glimlach wegdraait naar zijn podiumgenoten om met een paar
knikjes de zaak weer te laten rollen. De aan zijn oude nek hangende tenorsax
laat de van weemoed druipende ballad De Regentenkamer in glijden.
Melancholie, het zet vanavond buiten een paar ballads zeker niet de toon,
maar het is wel een gevoel dat aan dit bijzondere concert ten grondslag ligt,
heeft doen ontstaan.
 Meneer Rigter heeft eind 2015 strijd geleverd met de nummer 1 onder de
vreselijke ziektes, maar vond gelukkig na pakweg een halfjaartje 'medisch
gedoe' de onrust en de kracht terug om de muziek weer op te pakken, het
jeukte.
Het drukbezochte concert van vanavond laat blijken dat velen hier in de regio
hem een warm hart toedragen en van zijn muziek houden. Terecht.
Zijn vaste quartet, waar hij op zijn 81/82e (1934) nog steeds mee optreedt,
is voor de gelegenheid uitgebreid met zijn zoon Simon Rigter (tenorsax) en
Michael Varekamp (trompet). Later op de avond komen ook Gary Kavanagh
(trompet) en Frits Kaatee (tenorsax) de band versterken. Een dijk kwaliteit
en ervaring wordt op het podiumpje bijeen gepropt.
En nee, het wordt deze avond geen softe bedoening, daarvoor staat er teveel
vuur op dat podium. Het kleine zaaltje wordt overladen met prachtige nummers
en solo's. Een geweldig gezicht ook om vader en zoon samen te zien spelen.
Ja, natuurlijk is er een verschil ontstaan in kracht en uithoudingsvermogen
tussen de twee, maar de helderheid en frisse lijnen die de tachtiger hier
neerzet zijn bewonderenswaardig. Petje af.
Ik heb genoten van die mannen, blij dat ik deze kant op gereden ben en zoveel
mooie dingen heb gezien en gehoord.

En in de pauze…. Werden er gewoon lekker LP’s gedraaid van de helden van
weleer!
Bedankt allen, tot volgend seizoen.

Bob Rigter - Tenorsax
Simon Rigter - Tenorsax
Frits Kaatee - Tenorsax
Michael Varekamp - Trompet en vocals
Gary Kavanagh - Trompet
Han van der Rhee - Piano
Eric Heijndijk - Contrabas
Rob Engels - Drums

Gezien in De Regentenkamer Den Haag, vrijdag 22-7-2016.     
( Roland Oomens in Facebook-bericht )

Ik heb Roland Oomens gemaild (roland@motorzooi.nl) of hij mij de tekst wou
toesturen. Hetgeen geschiedde. In zijn antwoord schreef hij ook het volgende
over De Regentenkamer:
Het was de derde keer dat ik het zaaltje bezocht, bewust naar toe ben
gereden. Het idee dat een mooie bescheiden, door vrijwilligers gerunde
stichting het hele seizoen door prachtige kwaliteitsartiesten hun podium op
weet te trekken spreekt me zeer aan. Lof voor die grote inspanningen.”
De site van Roland is Doos14.nl.
 

22 juli 2016

Concert in De Regentenkamer. Bob Rigter wordt in het zonnetje gezet.
Het kon twee kanten hebben. Ofwel: Tja. Je kunt nu nog een keer naar hem
luisteren. Ofwel: Hé, Bob is terug. Hij speelt weer! Welnu, ik heb gekozen
voor het tweede. Waaruit bleek dat?: We hebben veel gespeeld en we hebben
goed gespeeld.
De Regentenkamer was afgeladen met allemaal mensen die ons dierbaar
zijn. De line up was: Simon en ik ts, Michael Varekamp trp, Han van der Rhee
p, Eric Heijnsdijk b, Rob Engels drs. In de tweede set kwamen Gary Kavanagh
trp en Frits Kaatee ts meespelen. Muzikanten en publiek, we hebben allemaal
genoten van hoe mooi ons jazzwereldje telkens weer blijkt te zijn. Het bleek eens
te meer dat jazz in staat is om sores om te zetten in geluk.



19 juli 2016

Met Jasperina naar Cees Schrama en zijn vrouw Enny in Baarn gereden.
Ik had een rood geruit overhemd aan en een rood petje op. Komen we

bij Cees aan, blijkt hij gekleed in een rood geruit overhemd en een
rood petje. Dus we moesten van de dames even samen op de kiek.

Twee maatjes die in 1953 al samen speelden. Ik weet niet precies
hoe Jasperina de foto op Facebook heeft gezet, maar er was sprake
van een onderschrift als “zeker in de uitverkoop bij McGregor”.
Na koffie bij Cees en Enny, hebben we geluncht op een lommer-
rijk terras van Nick Vollebregts Jazz Café in Laren. Dat terras was
de plek waar vroeger de radiowagen van de Tros stond, bij de
uitzendingen van Tros Sesjun. We hebben nog even binnen gekeken
naar de plek waar Cees tientallen jaren iedere week zijn programma
presenteerde en waar Simon en ik met Vijf op de Schaal van Rigter
in een gedenkwaardige uitzending hebben gespeeld. Zie ook 9 juli
hieronder. We zijn nog thee gaan drinken bij een leuk tentje in Baarn,
waar de uitbaatster uitstekende jazz draaide. De hele dag genoten
van de vele verhalen van Cees over een lang leven in de jazz scene.


17 juli 2016

Met het Bob Rigter Kwartet terug op Strandplaats Nederzandt aan
de Langevelderslag, Noordwijk. Een zonovergoten middag. Goed
bezette terrassen. Er kwamen veel jazzliefhebbers en bekenden
luisteren. Pierre van Galerie Pi in Bergen binnen, waar ik veel
gespeeld heb, was er met zijn vriendin speciaal voor gekomen.
Opmerkelijk voor een strandterras, er klaterde regelmatig applaus
op en er kwamen verzoekjes voor smaakvolle stukken.

12 juli 2016

Met Martine een aantal zaken betreffende haar productie VREEMD, een jazz
flirt aan zee
besproken. Kaarten voor acht uitvoeringen kunnen al besteld worden.
Zie, op internet, zeepaanzee.

9 juli 2016

Vandaag met het kwartet Sticky Wicket (met Han van der Rhee piano, Doron
Nagan contrabas, Harry Steenvoorden drums) een mooi concertje gespeeld in
het Cultuur Café in Noordwijk Binnen. Sticky Wicket werd goed een jaar geleden
geformeerd om Jazz in Oegstgeest wat van de grond te krijgen. Het bleek een
heel fris en goed kwartet, waarin Doron Nagan en Hans Peek elkaar afwisselen
op contrabas.
Het nieuwe Cultuur Café biedt een heerlijke ambiance en herbergt in een grote
ontspannen ingerichte ruimte een goede boekhandel, een koffie, thee, drankjes
& broodjesbar, prettige zitjes waar je je even rustig kunt nestelen, en een ruime
bühne met een prima vleugel erop. Bovendien is de akoestiek uitstekend.
Er waren veel luisteraars. Een grote verrassing was dat Cees Schrama en zijn
echtgenote speciaal voor dit concertje uit Baarn kwamen. Cees is de man die
tientallen jaren TROS Sesjun organiseerde en aan elkaar praatte in Nick Volle-
brechts Jazz Café in Laren. Daarnaast was hij niet alleen jazzpianist, maar speelde
ook een belangrijke rol in platenmaatschappijen. Een legendarisch jazzicoon dus.
Al in 1953 speelden Cees en ik bebop in een Leids kwintet, waarmee we in 1955
in AVRO’s Jazz Competitie optraden en tweede werden in de regio Zuidholland.
Voor TROS Sesjun heeft in 1996 het kwintet Vijf op de Schaal van Rigter (Bob &
Simon Rigter ts, Han van der Rhee p, Hanz de Waard b, Rob Engels drs) een
live radioconcert gespeeld. Dat concert was zo een succes dat het ook op cd
is uitgebracht. Die cd is nu een collectors’ item.

Natuurlijk heeft Cees in het Cultuur Café nog een stuk meegespeeld. Een feestje
in onze jazzwereld. Wat een heerlijke middag.

5 juli 2016

Mijn dierbare vriend Simon Planting en zijn vrouw Colleen, die in San
Francisco wonen, kwamen langs. Zij vliegen overmorgen weer naar de
States. Simon is niet alleen een vriend maar ook een kwart eeuw mijn vaste
bassist geweest. Hij staat op mijn LP Touching You en op onze Cd’s Love you
madly
en When lights are low. Rond kerst komen zij weer naar Nederland.
We hebben beloofd elkaar dan weer te zien.

3 juli 2016

’s Middags op het zonovergoten terras van De Posthoorn gespeeld met
Machteld Cambridge & Company. Andy Portasse, de drummer, was kort
tevoren 70 geworden. Een paar collega’s kwamen mee jammen. A good time
was had by all. En, zoals elke eerste zondag van de maand, na afloop samen
eten.

30 juni 2016

De hele cast van VREEMD, een jazz flirt aan zee kwam vanavond in Huis ter
Duin bijeen voor een kennismaking, bespreking van de aanpak en een eerste
doorloop van het script. De contouren beginnen zich af te tekenen. Het werd
meteen duidelijk dat het het begin was van een collectief creatief proces. Dat
is niet toevallig. Martine Zeeman voelt zich aangetrokken tot de manier waarop
jazzmusici in het Nu weten te creëren. Bij haar producties doet zij niet anders.

25 juni 2016

Veteranendag. Het was een tijd van dienstplicht. Je kunt ze dus nauwelijks
kwalijk nemen dat ze, net onder de bezetter vandaan, nu zelf die rol kregen
toegewezen in Indonesië. Ik ga daar hier niets over zeggen. Wat mij wel opvalt,
is dat de veteranen met een warme nostalgie (je moet toch wat) de term
“de blauwe hap” gebruiken voor het Indisch eten waarop ze op de veteranen-
dag worden getrakteerd. Een “blauwe” is een term die zich superieur voelende
blanken in leger en marine gebruiken. Het is een denigrerende, racistische
koloniale benaming voor mensen met een Indische afkomst. Zeg dus in plaats
van “de blauwe hap” maar liever “lekker Indisch eten”.

16 juni 2016

In mijn interview met Patrick Kicken over ZEN TIJD (zie dit dagboek 5 maart
2016) heb ik gezegd dat het gezamenlijk mediteren onder leiding van een ‘Zen
meester’ niet mijn ding is en dat dat toch weer een soort kerkje spelen is,
met priester en al. Kijk in verband daarmee zeker even naar de link (over
OnZen) hieronder. De ‘Zen meester’ manifesteert zich nogal eens als Zen
narcist.
https://doorzie.wordpress.com/2016/05/29/jan-bor-over-onzen/



11 en 12  juni 2016

In 1996 speelden wij met Vijf op de Schaal van Rigter in Tros Sesjun. Simon
en ik op tenorsaxofoon, Han van der Rhee piano, Rob Engels drums en Hanz
de Waard contrabas. Nu, 20 jaar later, speelden wij voor de tuinmarkt twee
concerten met de zelfde bezetting in de muziektent op het Lindenplein in
Noordwijk Binnen, maar met Eric Heijnsdijk in plaats van Hanz De Waard op
contrabas. Hanz speelt nu in Zweden.
Het was een redelijk opmerkelijke reünie. Het had anders kunnen zijn. Ik heb
de laatste tijd stevig gewerkt aan mijn toonvoering. Als mijn geluid goed is,
verdwijnt alles wat niet relevant is voor de muziek. Er is dan alleen muziek.
100% muziek, 0% zelf, 0 % toekomst. 0% van wat dan ook. Dat kan alleen
met musici die hetzelfde ervaren. John Engels zegt dan dat hij ‘in de hemel’
komt. Zie: Hé Vogel! Wanneer spelen we weer? (Boek over John door Jeroen
de Valk). Met Simon als inspirerende factor bleek Vijf op de Schaal van Rigter
nog steeds ongerepeteerd op het niveau van 20 jaar terug te spelen.
Energiek,
spatgelijk uni sono, fraaie stemmetjes. Stukken als This I dig of you, Cheesecake,
Jordu, Fried Bananas, Irresistible You, P-Town, Line for Lions, Tour de Force.
Ballads als Everything happens to me (zeg dat wel) en Easy Living (als dat zou
kunnen), Georgia, Fooling myself, Girl of my dreams en nog zo het een en ander.
 
10 juni 2016

Het is vrijdagavond. In de Voorstraat mag vanaf vanavond niet meer
geparkeerd worden in verband met de tuinmarkt dit weekeinde. De lege
kraampjes staan al opgesteld. Ik geniet ervan hoe mooi die ruime straat is
met zijn lindenbomen en oude gevels, zonder geparkeerde auto’s. Het is
zacht weer. De vogels zingen van de daken en, even verder, uit de bomen
bij ons huis.

5 juni 2016

Na de succesvolle expeditie naar Fred in Laren (zie 27 mei), vandaag naar Den
Haag. Jasperina heeft me bij De Posthoorn afgezet om weer eens te spelen met
Machteld Cambridge and Company. De laatste keer dat ik daar speelde was op
de eerste zondag van november. Met Machteld voc, Andy Portasse drs, Erik Doel-
man p, Anton Drukker b. Dat was binnen. Nu speelden we buiten op een zomerse
dag. We waren gelukkig elkaar weer te zien. Simon en Jasperina kwamen in de
laatste set ook luisteren. Het klonk goed. Wat een middag om mee te maken.
We hebben met Machteld, Andy, Erik, Anton en Jasperina (immers mijn ‘roadie’)
als vanouds samen gegeten. Tja, op het terras. De terrasverwarming moest toen
wel aan.

1 juni 2016

In het Jazz Bulletin van deze maand (nr 99) staat bij de rubriek Donaties
vermeld dat ik opnamen van een interview met JESSE Owens heb ingezonden.
Maar het was een interview met trompettist JIMMY Owens.
Toch goed dat Jesse Owens even uit de vergetelheid opduikt. Hij won de 100 meter
op de door nazi Duitsland georganiseerde Olympische spelen. Hitler weigerde deze
zwarte atleet de hand te schudden. De ariër Tinus Osendarp, een Nederlander, werd
tweede.

29 mei 2016

Vandaag vergadering in Huis ter Duin over het werk aan VREEMD, een jazz flirt aan
zee.
De cast is rond. Eerste bijeenkomst en voorbespreking met totale cast 30 juni.
Op de site van Zeep aan Zee staat nu al informatie over de voorstellingen en
over de speeldata. Kaartverkoop gaat via Theater De Muze in Noordwijk aan Zee
en het Cultuur Café, de Keuvel 1 in Noordwijk Binnen.

27 mei 2016

‘We gaan morgen Fred opzoeken’, zei ze. ‘In Laren.’
‘Ja ja’, zei ik. ‘Eerst maar eens kijken of het kan. Dan kunnen we altijd nog zien’.
Dat was gister. Maar jawel, vandaag voor het eerst weer eens buiten Noordwijk.
We zijn welgemoed naar het Rosa Spierhuis in Laren gereden. We werden
allerhartelijkst verwelkomd door Leontien Ceulemans, die daar vaak gastvrouw
is. Een leuk weerzien met een lief mens. Saxofonist Fred Leeflang woont
tegenwoordig in het Rosa Spierhuis. Collega en oude vriend. Goed elkaar weer
te zien. Helaas kan Fred niet meer lopen, maar hij kan wel spelen. En dat als
vanouds met een heel mooi geluid. Het bleek een programma van Franse
chansons te worden, samengesteld door gitarist / zanger Fernand Huard.
Verder met Ronald Schmitz gitaar, Martijn Derrix contrabas, Siegfried van der
Klugt drums. De concertzaal van het Rosa Spierhuis heeft een prima akoestiek
en er staat een heel mooie vleugel. We gaan maar eens iets bedenken om daar
een keer jazz met Fred te spelen. Vond hij een goed idee.
Asperges gegeten bij Mauve op de Brink. Ging allemaal goed. En weer terug
naar Noordwijk. Ideetje van Jasperina. Jawel, het moest maar een keer kunnen
(als het kon). En het kon. Dank. Weer een stap verder.

14, 15 mei 2016

Audities voor VREEMD, een jazz flirt aan zee in het Theaterhuis van Martine
Zeeman. Een fascinerende en moeilijke puzzel om een cast in elkaar te zetten
die klopt en onderling goed afgestemd is. De grootste uitdaging is het koppel
Jan Monster en Lodewijk Vleermans, de bassist en de saxofonist, die niet
alleen moeten kunnen overtuigen als uitstekende jazzmusici maar ook als
acteurs. Jawel, zoek ze maar eens. Maar waarschijnlijk zijn we daar dit
weekeinde in geslaagd.


13 mei 2016

Van 14:30 – 16:00 uur met Klein Bestek gespeeld in woonzorgcentrum
Jeroen in Noordwijk Binnen. Het Atrium was goed gevuld, er waren ook
gasten van buiten af en er werd gezellig thee gedronken. De ouderen
van nu hebben vroeger op schoolfeestjes ook op de muziek van Sinatra
en Nat King Cole gedanst. Ze zaten dan ook met plezier te luisteren.
De akoestiek daar is goed en mijn toonvoering van hoog tot laag gelukkig
weer op peil. Ook fysiek ging het goed. Mooie middag dus.


30 apr 2016

In het Cultuurcafé geluisterd naar Stephany Krips voc, Cees Svenne p, Rob
Caspers b, Peter van Blanken drs. Leuk verzorgd programma. Mooi dat we
toch zo een toegankelijk podium in het dorp hebben in de sfeervolle ambiance
van boekhandel Van der Meer, Keuvel 1, Noordwijk Binnen. En Peter, de man
van de boekhandel, bleek goed te soleren op Take Five. Applaus.

16 apr 2016

Bibliotheek Wassenaar belde dat het programma Muziek, Zon en Zen wegens
tegenvallende kaartverkoop komt te vervallen. Jammer, maar that’s the way the
cookie crumbles. We hadden ons wel verheugd om weer eens met Sticky Wicket
(Han van der Rhee p, Bob Rigter ts, Doron Nagan b, Harry Steenvoorden drs) op
te treden. Maar dat komt wel weer. Bij voorbeeld in het Cultuur Café in Noordwijk
Binnen.

Om 13:30 uur in het Theaterhuis auditie bijgewoond voor een van de muzikanten-
rollen in VREEMD, een jazz flirt aan zee.

20:00 uur. Met Jasperina naar jazzclub Perdido in Hillegom. We waren als gasten
uitgenodigd en werden comfortabel geplaatst. Een hartelijk weerzien met de oude
bekenden van deze sympathieke jazz club, waar ik in het verleden verscheidene
malen heb gespeeld. Het werd een top concert in de hard bop traditie van o.a. het
Horace Silver Quintet. Line up: Ellister van der Molen trp, Simon Rigter ts, Bob
Wijnen pi, Johnny Daly b, Eric Ineke drs.
 

01 apr 2016

Presentatie van de nieuwe roman van Robert Haasnoot Het laatste vaarwel
(uitg. De Geus) in het Cultuur Café. Prima boek. Robert heeft lang zitten signeren.

Het boek gaat over een hervatte romance die ontstond in de oorlogshandelingen
van 1940 bij vliegveld Valkenburg.


30 mrt 2016

Vandaag in de middag een duo-optreden gedaan in het CultuurCafé annex
Boekhandel Van der Meer, de Keuvel 1, Noordwijk Binnen. Het is een prachtige
zaak geworden met een ruime bühne en een goede vleugel. Ook de akoestiek
van de zaak is uitstekend. Han van der Rhee speelde piano. Ik heb mijn eigen
geluid weer helemaal terug tot diep in het lage register. Het was een genot om
weer mooie stukken met Han te spelen. Dit was een probeersel om te kijken hoe
het ging. Nou, dat was duidelijk. Dus we gaan het meer doen.

Morgenmiddag hebben we om 16:00 uur een “persmoment” in Hotel Huis ter Duin,
Noordwijk. De plannen voor de theater/muziekproductie van VREEMD, een jazz
flirt aan zee.
worden aan de pers bekend gemaakt. Het stuk is gebaseerd op
mijn roman Vreemd, en wordt geproduceerd door Zeep aan Zee. Het script is
van Robert Haasnoot en Martine Zeeman, die ook de regie voor haar rekening
neemt. Ik zal bij het persmoment een stukje saxofoon spelen. VREEMD, een jazz
flirt aan zee
zal eind september begin oktober acht maal worden uitgevoerd in
het kader van Noordwijk 150 jaar badplaats.

05 mrt 2016

Op 16 feb 2016 kwam Patrick Kicken bij mij langs voor een interview over mijn
boekje Zen Tijd. Het bleek dat hij e.e.a. in beeld en geluid ging opnemen. Het
interview van 107 minuten is nu integraal op internet geplaatst. Ik heb het
beluisterd en bekeken en ben er tevreden over. Het geeft mijn visie op veel
belangrijke verschijnselen in het leven weer. Op internet is het interview te
vinden op: Patrick Kicken non dualiteit interviews. Daar zie je een soort foto-
galerij en dan vind je mij wel (ietsje afgevallen). Ga het even rustig bekijken.
     NB. Toen Patrick contact met mij opnam wist hij niet dat er iets met mijn
gezondheid aan de hand was. Het wonderlijke is dat mijn zoon Simon een
geluidsopname van mij, die nooit was uitgebracht, eind september op internet
heeft gezet met een serie foto’s erbij om toch wat beeld te hebben. Dat deed
hij voordat ik ziek werd. Zie op internet: Bob Rigter As Time Goes By.
Hoewel het allemaal iets lijkt te hebben van een in memoriam, verschenen
beide opnamen dus geheel onafhankelijk van mijn gezondheidstoestand op
internet. Goed zo. Ik leef nog.

04 mrt 2016

Simon is nu in Djakarta voor twee concerten met het Jazz Orchestra of the
Concertgebouw. Maandag vliegt hij weer terug.

03 mrt 2016

’s Middags kwam een schoolmeisje langs met journalist Frans van Duijn in het
kader van gesprekken van jongeren met ouderen die de tweede wereldoorlog
hebben meegemaakt. Het is georganiseerd door de stichting Kunstklank. Foto-
graaf Richard van Egmond maakte foto’s. De hele collectie interviews wordt
gebundeld in een boekje, dat uitkomt rond begin mei.
Wat oorlog is, kan de jeugd dagelijks uitstekend op TV zien. Ik vind het belang-
rijker dat ze zich verdiepen in de perioden die voorafgaan aan oorlogen.
Onzekere tijden, crisis, angst over eigen bestaan, kortzichtig kuddegedrag,
discriminatie, uitsluiting van groeperingen aangejaagd door populisten en
volksmenners. In het interbellum wisten we nog niet wat er kwam, maar een
paar jaar later werden mensenladingen industrieel aangevoerd naar destructie-
bedrijven.
We kunnen wel herdenken, maar de vraag is of we iets hebben geleerd.


01 mrt 2016

Voortgangsbespreking over VREEMD. Een jazzflirt aan zee met Martine Zeeman.
Robert Haasnoot, die al eerder een filmscript van Vreemd had geschreven, werkt
met Martine samen. De cast moet nu geleidelijk aan worden ingevuld. Simon Rigter
en Michael Varekamp adviseren vanuit hun eigen disciplines. Het ontrolt zich.
Binnenkort ook een persmoment in Huis ter Duin.

28 feb 2016

Ik kwam een heel mooie en wijze tekst tegen. Ga op internet kijken naar:
Nelson Mandela Loslaten. Print het uit en overdenk het.

26 feb 2016

Dat was een lange zenderstilte, maar ik leef nog en ik ben er weer. Ik geef in het kort
weer wat in de tussentijd is gebeurd.
Begin oktober drukte een kankertumor mijn galleider dicht. Als er niets aan gedaan
was, zou ik eind oktober niet hebben gehaald. Met een ERCP ingreep (door keel,
slokdarm, maag) werd er een stent in mijn galleider geplaatst. Daarvan knapte ik
tijdelijk op. Tussen allerlei onderzoeken, scans, foto’s etc. heb ik daarna nog vijf gigs
van drie sets gespeeld. Natuurlijk, want het kon nog. Laatste optreden was 22 nov
in De Heeren van Noortwyck met Jaqui Martin en mijn kwartet..
Omdat mijn longen en lever schoon waren en mijn conditie goed voor een 81-jarige, 
werd mij de mogelijkheid geboden voor een Whipple operatie in het LUMC. Dat is
een zeer zware en risicovolle ingreep. (Kop alvleesklier met kanker tumor eruit –
twaalf-vingerige darm eruit – galblaas eruit – rest van alvleesklier vast gezet aan
nieuwe begin dunne darm – galleider vastgezet aan dunne darm – maag aangesloten
aan dunne darm.). Operatie was op 11 dec. Naar huis 18 dec. Heel knap wat twee
Whipple chirurgen en een vaatchirurg in drie en een half uur voor elkaar gekregen
hebben.
Mijn ingewanden hebben dus te maken met een nieuwe route. Dat heeft bepaalde
onaangename gevolgen. Mijn blaas bleek het ook zwaar gehad te hebben. Naar huis
met katheter, blaas en prostaatproblemen. Lastige en pijnlijke tijd.
Op 19 feb. prostaatoperatie in LUMC. 23 feb. thuis. En zie: Ik kan weer gewoon
plassen en heb geen slangetjes meer aan mijn lijf. Nu dus concentreren op dieet en
op gewicht (nu 72 kg). Later mogelijk wat chemo.

Of er ook nog wat leuks te melden is op het creatieve vlak? Jawel. Onder leiding
van Martine Zeeman komt er een muziek/theaterproductie van mijn roman Vreemd.
Er zijn zes uitvoeringen gepland in de nachtclub van Huis Ter Duin in Noordwijk, in
het kader van Noordwijk 150 jaar badplaats. Titel: VREEMD, een jazz flirt aan zee.
Verder gaat JAZZtv in de Boekenweek aandacht besteden aan mijn roman Jazz in
de Oostzee.
En vorige week dinsdag is door Patrick Kicken een interview met beeld
en geluid opgenomen in het kader van non-dualiteit, over mijn boekje ZEN TIJD.
Het interview van een uur en drie kwartier wordt op internet gezet. De link krijg ik
nog en die maak ik later wel bekend in dit dagboek.


20 sept 2015
Sunday Afternoon Jazz in De Heeren van Noortwyck, met Dick Vink p, Eric Heijnsdijk
b, Rob Engels drs en daarbij Simon en ik op ts. Leuke stukken zoals Tour de Force
van Dizzy, P-town van Al Cohn, Fenja en Very Saxily Yours van Dexter, Jordu van
Duke Jordan. Het werd een feestje. Simon was jarig. Dat hebben we maar even
niet vermeld, want dan krijg je weer Happy Birthday en eindeloze felicitaties en
dat leidt maar af. Wel interessant dat Simon voor hem een half leven terug in 1996
met mij in TrosSesjun speelde, waarvan de bekende cd Vijf op de Schaal van Rigter
Live in Sesjun
uitkwam, en dat ik voor mij een half leven terug in 1973 bij het laatste
concert van Ben Webster, op diens aandringen, een stuk op Ben’s saxofoon
speelde. Daarbij was Simon prenataal aanwezig. En hoor, wij stonden nu nog samen
te spelen! Simon speelde een heel mooie ballad Old Folks. En met Ben’s uitspraak
“No fool, no fun!” in gedachten, heb ik een paar stukken gezongen, waaronder het
hilarische Benny’s from Heaven. Simon werd geboren op 20 september 1973, de
dag dat Webster stierf.

17 sept 2015
Bij session in Burgerveen was het trio van pianist Jan Reinen (John Reyna) de
basis. Viktor de Boo slagwerk en Danny Ruitenburg bas. Danny is 20 en is
nu al een van de beste en meest swingende bassisten die ik heb meegemaakt.
Hij heeft zich net ingeschreven in Utrecht. Dat belooft nog wat.

5 sept 2015
Gister in Galerie P met de ritmesectie van de Burn Brigade uit Westfriesland.
Taeke Ettema b, Peter van Raamsdonk drs, Thomas Hans p. En daarbij Roos
Manshanden, Frank Stolwijk en ik op tenoren. Pierre en vriendinnen hadden
weer als vanouds voor heerlijk eten en drinken gezorgd. Prachtavond en voor
herhaling vatbaar.

4 sept 2015
Gisteravond mooie session gespeeld in Burgerveen met Jeen Rabs, Sven
Schuster en Viktor de Boo. Klonk prima  Ik speel nu weer op mijn Mark IV Selmer.
De Superbalanced van 1953 laat ik voorlopig in zijn foudraal.
Vanavond spelen we in 22/7. Wonderlijke maatsoort? Nee. Galerie Pi van Pierre
Jongeneel in Bergen Binnen.


23 feb 2015
Clark Terry (1920-2015): “The only way to keep going is to keep going”.
Na een
mooi en zeer gewaardeerd jazzleven overleden op 94-jarige leeftijd.

Jawel, the only way to keep going. Gister fijn gespeeld in Le Duc, Noordeinde,
Den Haag, met Simon, die een alt uitprobeerde, en met Ellister van der Molen
en Gary Kavanagh op trp, Bob Wijnen p, Dan Nicholas g, Johnny Daly b. Er is
daar iedere zondagavond een intieme session vanaf 19:30.

11 jan 2015
Sunday Afternoon Jazz in De Heeren van Noortwyck. Michael Varekamp als
gastsolist. Het was weer goed bezocht .Enthousiaste reacties. Volgende keer
op zondag 29 maart, met Tamara Hoekwater. Wordt zeker een mooie middag!


28 okt 2014
De meeste boodschappen die we in Noordwijk doen gaan op de fiets. Maar
voor benzine tanken hebben we toch de auto maar even genomen. Wat zo mooi is:
na het tanken is hij altijd precies vol. Dat kun je op de benzinemeter zien.

26 okt
Er was weer eens Sunday Afternoon Jazz in De Heeren van Noortwyck. Met
Machteld Cambridge en verder Erik Doelman p, Eric Heijnsdijk b, Rob Engels drs.
Veel enthousiaste luisteraars. Het liep vol. Er moesten tafels en stoelen bij gezet
worden. We hebben met veel plezier gespeeld. De sfeer van jaren terug was er weer.
“We want more!” Dat kwam in orde.
Volgende aflevering 11 januari. Dan met Michael Varekamp voc & trp en weer met
Han van der Rhee p. Zie Nieuws en Concerten op deze site.

17 okt
Theatervoorstelling MILES! gezien in de schouwburg van Amstelveen. Gesproken
woord, filmbeelden en de muziek van Miles live, uitgevoerd door Michael Varekamp
op trompet, een prachtige ingetogen zangeres Rosie en een aantal top musici . Een
uiterst origineel concept, tot in de kleinste details fantastisch geproduceerd. Een
geheel nieuwe theater ervaring. En Varekamp klinkt in deze productie als Miles zelf.
De komende maanden in theaters door het hele land. Zoek het op en ga ervan
genieten.

02 okt
Vandaag dus 80. Bij de oever van de Eemhaven in Amersfoort zag ik een reiziger
in brons. Hij had zijn plunjezak even naast zich neer gezet. In steen de tekst:
     VAN DE OVERKANT WEET IK HET NIET.  DEZE KANT WAS MOOI.

28 sept
Jasperina en ik hebben met vrienden en vriendinnen het leven gevierd aan het
strand bij De Koele Costa. Samen zijn we nu 150. Het was nog een late zomerdag.
Prachtig weer. En reken maar dat er muziek werd gemaakt! Dankbaar dat het
allemaal nog kan.

21 sept
Veel naar de zee gekeken deze maand.
Gistermiddag met Klein Bestek in De Bonte Kraai in Katwijk. Biologisch-vegetarisch
restaurantje aan het Andreasplein. Deze mensen weten nog wat kwaliteit van leven
is en waar het om gaat. Dat bepaalt de ambiance en selecteert een eigen publiek.
Daardoor was het heerlijk daar te spelen. Intieme sfeer, fijne akoestiek, echte
luisteraars. Alles kwam weer eens goed.
Voor saxofonisten: Rico Royal 2 op een nieuw Otto Link 7* mondstuk.
Vandaag geen krant meer.

26 aug
Mijn kleindochter van 5 vertelt mij waar het weer vandaan komt. Het komt
uit Den Haag. Daar werken veel mensen in een hoog gebouw. Die zetten de
wind aan. En ze laten de zon uit, zodat die overal naar toe kan. En ze vertellen
dan op de televisie wat voor weer het wordt.

24 aug
Ik zit om 5:30 uur aan de bar in Croupet du Moulin. Zo vroeg heb ik nog nooit
aan een bar gezeten. Misschien wel een paar keer zo laat, lang geleden. Het
bruidspaar komt de trap af en smeert een paar broodjes. De auto staat al voor.
Er komen nog een paar feestgangers met slaperige hoofden naar beneden.
Om 6:00 uur zwaaien we ze uit. Ik ga er maar weer even in.
Later op de dag rijden we naar huis. Lange rit. 300 km. Het is mooi weer. We
fietsen wat door Zaltbommel en kijken naar de Maas. Eten een salade in De
Waterpoort. En dan door.

22 aug
Mijn oudste kleindochter trouwt in Jalhay, België. Het bruidspaar is een mooi
stel mensen. Ik treed aan als ambtenaar van de burgerlijke stand. De zon breekt
door. Er staan zo’n veertig stoelen op een gladgeschoren gazon. Familie en
vrienden gaan zitten. Bruid en bruidegom komen bijeen onder een hoge boom
en worden feestelijk in de echt verbonden. Het zit wel goed tussen die twee.

18 aug
Brieven posten in de Van Limburg Stirumstraat. Er is niemand in Galerie Van
Haeften. Door naar de slager in de Kerkstraat. De zon schijnt en er valt een snel
regenbuitje als ik naar huis loop. Kippenkermis heette dat vroeger in Noord-Holland.
In de Voorstraat zijn de stoepen nat onder de Lindenbomen. Maar een eindje naast
iedere boom is er een droge plek. Er staat een stevige wind. Vandaar.

16 aug
 
Van vriend en bassist Marc Verschoor kreeg ik een mooi citaat aangereikt: 
 "Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always."
Het is een uitspraak van Ian Maclaren (1850-1907).


15 aug
Het liep tegen achten. We zaten op de bank voor Royal in de Voorstraat. Er viel een
mild regenbuitje, maar het scherm was uit. Danny vroeg of ik iets wilde drinken.
‘Doe maar een Jägermeistertje’, zei ik. Want daar was het wel een mooie avond voor.
Over een Jägermeistertje kun je lang doen. Terwijl een biertje toch veel groter is.
Waar het mij nou eigenlijk om ging in die muziek. ‘Om momenten van ego-loos
creëren’, zei ik. ‘0 % aandacht voor je zelf. 100% aandacht voor de muziek. En dat
bij alle muzikanten. Dat alles bij elkaar komt... ‘
We luisterden even naar het zachte ratelen van de regen op het scherm. Ik nipte
aan mijn Jägermeistertje. Danny dronk peinzend van zijn biertje.

10 aug
Wind en buien op het Lange Voorhout. Er was wel markt. Wij speelden binnen in
De Posthoorn met Machteld Cambridge and Friends. Ears in the audience. Het werd
een mooie middag. Machteld voc, Erik Doelman p, Anton Drukker b, Andy Portasse drs.
Machteld en Anton moesten midden in een set in verband met marktgebeuren hun
auto’s verplaatsen.
Duo intermezzo met Erik: You Don’t Know What Love Is (until you
know the meaning of the blues).
After hours, bij het inpakken, ook nog een stuk met
BenSchröder: Come Rain Or Come Shine.
Nieuw Otto Link 7* mondstuk bevalt goed. Beter dan Link 6 Florida of Drake Stubby.

7 aug
Session in Ruimzicht, Burgerveen. Altijd goed van sfeer en makkelijk parkeren.
Ruud de Vries elegant sessionleider. Veel goede muzikanten in diverse stijlen. Bv
ex Dutch Swing College blazers Bert de Kort trp, Frits Kaatee as, maar ook meer
in Brecker sfeer prachtige tenorist Mark Bouter. Met mijn goede vriend jazz cat Dick
Vink een fijne set gespeeld. Nieuw Otto Link 7* mondstuk dat ik via Simon heb
gekregen uitgeprobeerd.
Het was mooi weer. We stonden buiten. Aan de muur van Ruimzicht zit een kleine
koperen plaquette:

                             
OP  13  JULI  1993  IS  HIER
                         HELEMAAL NIETS GEBEURD


Ik vind deze mededeling erg mooi en geniet er dagelijks van. Het werd laat die nacht.


30 juli
“Ik wilde laten zien dat het leven leuker was dan het leek.”
Citaat uit In memoriam Max Teeuwisse op www.wieringernieuws.nl .
Dat deed Max met zijn unieke jazzpodium in Den Oever. Daarom wilde je bij Max
spelen en vis eten. Lees met dit citaat in gedachten ook nog maar even wat ik
schreef op 23 juli.

27 juli
Equinox met Marjory Barnes op De Grote Markt in Den Haag. Wereldklasse. Helaas
maar een setje van nauwelijks drie kwartier.

26 juli
Genieten van rust? Van los van alles? Van Noord-Hollands landschap? Van kwaliteit?
Zen and the Art of Quality: Het Genot van Grootschermer. Noordeinde 12. Koffie prima,
eigen gebak prima, terras aan het water. Fietsen over dijken en langs rietkragen via
Graft en De Rijp. En dan terug naar Het Genot. Heerlijke maaltijdsalade. Koffie en
genieten van de rust en het mooie uitzicht over land en water terwijl de avond valt.

23 juli
Een dag van nationale rouw. Djazztv heeft in verband daarmee vandaag alle
uitzendingen geschrapt. Zij hebben dus niet begrepen wat het wezen van de jazz is.
Jazz is ontstaan om leed te vertalen in een saamhorig gevoel van dit is de shit, maar
met onze muziek komen we er wel weer doorheen.
Ik herinner me dat de dag na 9/11 een orkest een optreden in Maaldrift had afgezegd
omdat het ongepast zou zijn om jazz te gaan spelen. Ik heb toen met een gelegenheids-
formatie van Jack Kraal gespeeld met musici die beter begrepen wat jazz is en wat jazz
doet. Jim Yarnell van de jazzafdeling van de Amerikaanse school in Wassenaar speelde
een paar stukken mee en heeft dat als ontroerende en waardevolle steun ervaren.
That‘s what jazz is for, man.
Tja, Djazztv zendt natuurlijk allerlei muziek uit die niet onder de noemer jazz valt. Vergelijk
het met de shit die Northsea”Jazz” tegenwoordig programmeert. Die feestmuziek past
inderdaad niet bij nationale rouw. Back to jazz dus, lieden! Schrap die troep en zend bij
nationale rouw mooie troostende jazzmuziek uit.

21 juli
“There, but for the grace of God, go I.”
John Bradford (1510-1555) zei dit toen hij een
man zag wegvoeren naar het schavot. We gaan maar even voorbij aan hoe ‘gracious’
die God dan was voor de man die ter dood werd gebracht. Bradfords woorden waren
in ieder geval een teken dat het inzicht begon te dagen dat een egocentrisch
wereldbeeld ook niet alles is. Hij realiseerde zich tenminste dat hij zelf het slachtoffer
had kunnen zijn.
Wij houden ons terecht bezig met de smart en de verontwaardiging over de dood van
de passagiers van het neergeschoten vliegtuig van Malaysian Airlines. Het is gruwelijk
en verschrikkelijk. Maar we hebben ons egocentrisme nog lang niet overwonnen.
Het dodental bij de Palestijnen in Gaza was vanmorgen weer met honderden gestegen.
Voornamelijk burgers. Veel vrouwen en kinderen. Wat doet dat met ons? Ach, wij wonen
nou eenmaal niet in Gaza. Wij worden niet dood gebombardeerd. Onze huizen gaan
niet in puin. Mensen die in Gaza leven zijn nou eenmaal een andere categorie dan
kosmopolitische vliegtuigpassagiers.
Hoe egocentrisch is ons wereldbeeld? Hoe erg is erg? En voor wie?
Bij Bradford begon het te dagen. Vijf eeuwen later zijn we niet veel verder.

20 juli
Een warme avond in Den Haag. Wat een zomer. Bij café Le Duc aan het Noordeinde staat
de buitendeur open. Binnen wordt jazzmuziek gespeeld. Bob Wijnen piano, Dan Nicholas
gitaar, Johnny Daly contrabas, Simon Rigter tenorsaxofoon. Later spelen Gary Kavanagh
trompet en ikzelf op tenorsaxofoon wat stukken mee.
She’s funny that way, Everything
happens to me, I hear a rhapsody.
En dan speelt ook de Braziliaanse flügelhornspeler
Rodolfo mee. En Michael Varekamp komt langs en Benny Schröder. Mooi wereldje van
integere muzikanten. En dat kan vredig bestaan in het grote gekkenhuis. 

14 juli
Feestje in Frankrijk over vrijheid, gelijkheid en broederschap. Zie het nieuws.

13 juli
In het programma Boeken met Wim Brands VPRO een gesprek met Joke Hermsen over
haar boek Kairos, een nieuwe bevlogenheid. Het boek heeft alles te maken met waarom
ik eind 2010 met dit dagboek ben gestopt. En ook met waarom ik me toch weer meld.
Cynisme komt aan het eind van een ontwikkeling. Als we even terug treden kan er ruimte
komen voor nieuwe creativiteit. Hermsen stelt tegenover sterfelijkheid liever geboortelijkheid.
Kopen dus dat boek.

10 juli
Warme avond aan de ringvaart bij de Westeinder. Jazz session in Ruimzicht.
We staan even buiten. Aan de oostelijke hemel weerlicht het. Binnen spelen
Pim van der Hurst ts, Vincent Mens p, Erik Albjerg b, Rob Stuut drs. Goed repertoire,
prima muziek, goed gespeeld. Daarna session met muzikanten uit Alkmaar. Toen er
al ingepakt werd, speelden Dick Vink p, en ik nog een paar ballads. Albjerg pakte
zijn bas weer en Rob Stuut speelde smaakvol gedeelde chorussen mee op mond-
harmonica. Kwetsbare, verstilde muziek waarin iedere noot er toe deed. Daar doe je
het voor. En dan een stille rit door de nacht.

6 juli
Vol terras bij De Posthoorn en gezelligheid van de markt op Lange Voorhout.
Binnen was De Posthoorn vrijwel leeg. Machteld keek naar de dreigende lucht en
besloot binnen te spelen. Twintig minuten later plensde het en De Posthoorn liep vol.
Het werd een mooie middag.

30 juni 2014
Andere computer. Ander programma. Maar ik kan mijn site weer op.
As Philip Harper said: “You can hide inside the music”. Dat doe ik graag.
Maar af en toe meld ik me wel. Zo sloot strandterras De Koele Costa
(afgang 21, Noordwijk) op 29 juni 2014 om 17:30 de keuken i.v.m.
N K lange baan schaatsen.