Discografie 

 

1987 ‘A Tribute to Duke Ellington’, Keytown Swings vol. 2. NVG-LP 024-87. Kant A nr. 5: Perdido:
             Bob
Rigter ts, Boris v. d. Lek ts, Karel Boehlee pi, Frans Bouwmeester b, Bob Dekker drs.
1987 Bob Rigter Quartet ‘Touching You’. CAT-LP 60. Bob Rigter ts, Jan van Twuijver pi, Simon
             Planting b,
Hans Beun drs.
1995 ‘Sinds ik oe kenne’. Cd GZ 1305. Nr. 12: ‘De Laatste Sprong’. Gery Groot Zwaaftink voc,
             git, mondharm,
Bob Rigter ts. (Geen jazzmuziek)
1996 ‘Vijf op de Schaal van Rigter – Live in Sesjun’ .
Cd A-Records 73052. Bob Rigter ts, Simon
             Rigter ts, Han
van der Rhee pi, Hanz de Waard b, Rob Engels drs.
1999 Cor Wuijster and The Bob Rigter Quartet: ‘They can’t take that away from me’. Cd 4 Music
             Records 9901.
Cor Wuijster voc, Bob Rigter ts, Han van der Rhee pi, Simon Planting b,
             Rob Engels drs.

1999 ‘Caravan’ Max Teawhistle and the friends of bop.
Cd ISCD 2002. Max Teeuwisse voc, trb,
            perc, Jean
Louis van Dam pi, synth, Klaas Wit trp, trb, Onno Kelk git, Ben Janssen b, 
            Ben Schröder drs, Bob Rigter ts in nrs. 1 ,3 ,8 ,9 ,10.
2001 'The Bob Rigter Quartet – in an intimate, after-hours mood - LOVE YOU MADLY’. 
            Munich Records BMCD 315. Bob Rigter ts, Han van der Rhee pi, Simon Planting b, 
            Rob Engels drs. 

 Recensies:  

CD 'Love You Madly:

HAAGSCHE COURANT (23-03-01): 'In an intimate, after-hours mood' luidt de ondertitel van 'Love you madly' van het kwartet van tenorsaxofonist Bob Rigter. En dat is precies wat het is: vier musici die zich goed voelen in een warm nest van een tiental mooie standards en zich genotvol een paar keer omdraaien tot ze het lekkerste kuiltje hebben gevonden. Bob Rigter, ook schrijver van de boeken 'Jazz in de Oostzee' en 'Langarm', heeft in 1973 in Leiden op de sax van Ben Webster mogen spelen en aan hem doet Rigters nablazen van lucht achter-de-toon-aan denken. 'I'm old-fashioned', het niet zo vaak gespeelde, maar heerlijk romantische 'A nightingale sang in Berkeley square', Billie Holiday's 'Don't explain', Bob Rigter zingt het zacht voor zich uit op de sax, met een impliciete nostalgische verwijzing naar de groten die het allemaal speelden. Geen hoogspanning, geen hoogstandjes en geen hoog van de toren blazen: meest ballades, een paar medium-stukken, herinnerend aan de tijd dat er nog bij jazz geschuifeld werd over de dansvloer. Alles aangenaam lui aan het swingen gebracht door een ritmesectie die zich doeltreffend aanpast aan die sfeer van de late uurtjes. (Bert Jansma)

DE TELEGRAAF (03-05-01) [in een groot artikel 'De nacht dat Bob Rigter 'Betsy' bespeelde', waarin ook andere zaken aan de orde kwamen]:
'Hij ... kreeg een prachtige, warme ballad-klank... en maakte met het kwartet dat zijn naam draagt de uitstekende, nieuwe cd 'Love you madly', vol prachtige ballads van onder meer Duke Ellington, Dexter Gordon, Tadd Dameron en Jimmy van Heusen...' (René Steenhorst)

LP ‘Touching You’:

JAZZ NU: “Rigter speelt tenor met een lekker vette toon en een timing  á la Dexter Gordon. […] ballads zijn Rigters sterke punt, en hoe! Deze plaat verdient het door heel jazzminnend Nederland gekocht en gekoesterd te worden. Een aanwinst!” (Han Wezenaar)

JAZZ FREAK: “De man speelt fantastisch. Je vraagt je af: waar heeft die de hele tijd gezeten? […] zo’n blazer als deze moet veel gehoord worden. Niet alleen op tenorsax maar ook op bariton. Wie in Nederland blaast er zo baritonsax als Bob Rigter in All the things? Een wat lazy stijl, lijntjes die in de hardbop wortelen en een aangeboren gevoel voor swing. Bovenal echter een sublieme timing en een uiterst aangename toon. Het spel van Bob Rigter straalt rust uit, zijn aanpak van de ballads is overwogen, moeilijke thema’s […] komen er vlekkeloos uit. Hoogtepunt was voor mij de aanpak van Monks Round Midnight: liefde voor de melodie, waar nodig een crescendo en mooi diep van geluid. […] Een aangename verrassing inderdaad: Nederland heeft weer een baritonsaxofonist van niveau!” (Wim van Eyle)

AVANT GARDE: “Een zonder meer verrassend album dat met name wat later op de avond prima dienst doet!” (Aernoud Oosterholt)

UTRECHTS STADSBLAD: “[…] een plaat met kwaliteit en een hoge mate van inspiratie, plus drie eigen stukken van Bob. […] Zeer sterk is Bob in ballads, vier in totaal, het meest persoonlijk op de baritonsax in slechts drie stukken, met als hoogtepunt een samengaan van beide eigenschappen in Monks Round Midnight met ruim 6 minuten originaliteit […] Samengevat is dit een beste, ongecompliceerde plaat met hecht ensemblespel en veel aandacht voor het detail in de ballads.” (Rob Meijer)

LEIDS DAGBLAD: “Bij beluistering van dit solide Nederlandse produkt moet je tot je verbazing constateren dat na meer dan dertig jaar spelen (toegegeven met enige onderbrekingen) Rigter nu pas een plaat onder eigen naam heeft gemaakt. Rigter heeft een heel ontspannen benadering van het boprepertoire. […] gelukkig zijn er ook stukken van eigen hand, die het helemaal niet slecht doen tussen bekende werkjes als ‘All the things you are’, ‘You’ve Changed en Darn That Dream’. Met name ‘Simon’ (opgedragen aan zijn zoon) en het titelnummer kunnen de toets der kritiek ruimschoots doorstaan. Vergeleken met Rigters tenorspel klinkt zijn baritonwerk een stukje lichtvoetiger en roept associaties – aan vergelijkingen ontkomt een recensent helaas nooit – met Gerry Mulligan op.” (Ken Vos)

CADENCE (USA): “Rigter’s tenor has a dark, lusty sound, recalling the tone of Dexter Gordon. He also takes his time with a ballad, suggesting Gordon’s habit of privileging tone over line. […] A well-produced, highly listenable LP.” (Krin Gabbard)

CADENCE (USA): “ […] His knack for simple melodic detail is admirable.” (Ludwig Van Trikt)

                                                                                                                                                                                                     home